>Salak Hazal.

>

Dün öyle salakça birşey yaptım ki hala kendimi affedemiyorum.
Sanki kendi çocuğumu uçurumdan aşağı bırakmış gibi hissediyorum.

Akşam on bir gibi yatağımda uzanıyordum.
Aşırı derecede titremem vardı, yataktan çıkamıyordum.
Kabuslar görüyordum ateş yüzünden, uyumak da istemiyordum.
Müzik açayım dedim, ruhumu serinletir.
İyi gelir.
Bizimkilerin onbeş yirmi sene önce aldıkları
La Guitarra Clasica Espanola adlı CD’yi yerleştirdim laptopa.
O kadar güzeldi ki.
Şu an da onu dinliyorum zaten.
Bir parçayı dinlerken aklıma sene sonunda yapılacak şiir dinletisinde fon müziği olarak bu parçayı kullanmak aklıma geldi.

http://ufizy.com/#RxwceLlaODM/r/!/

Sonra gözlerimi kapadığımda mısralar dökülmeye başladı dudaklarımdan.
Ağlayarak kalktım ayağa.
Bilgisayarda yazmaya başladım bir şiiri.
Hem hıçkırarak ağlıyor hem de hayatımda yazdığım en güzel şiiri döküyordum kelimelere.
Ortaya öyle bir şaheser çıkmıştı ki,
İyice ağlamaya başladım.
Belki de ateşim vardı diye böyle düşünüyordum.

Sonra şiiri yazmanın verdiği mutlulukla yatağıma geri döndüm.
Sabah beş gibi ateş düşürücü için uyandırdı annem beni.
İlacı alırken,
“Hazal, şu fişi çıkaracak mısın? ” dedi laptopu göstererek.
“Getirsene anne ” dedim.
Şiiri unutmuştum.
Belki de gördüğüm en güzel rüya zannetmiştim.
Bilgisayarı düğmesinden kapadım.
Sonra büyüdü gözlerim.
“Hayır hayır nolur lütfen…”
“Kızım noldu?”
“ah hayırr”
Bilgisayarı ellerim titreyerek açtım.
Kaybolmuştu, yoktu!
Ağlamaya başladım, hıçkırıklar içinde hem de.
Nasıl yapabildim ben bunu.
Nasıl kaydetmeden kapayabildim!
Şiir yoktu artık.
O sevdiğim şiir yoktu.
İçinde ela gözlerin olduğu şiir yoktu.
Bebeğimi öldürmüştüm.

Evin geri kalanı ağlamamı duyup yanıma geldiler.
Bir şey oldu sanmışlar.
Bir türlü susamıyordum.
Küçük çocuklar gibi dudaklarımı büzerek ağlamaya devam ettim.
Hala inanamıyordum.
Elime kalem kağıt alıp hatırlamaya çalıştım.
Hatırlamam gerekiyordu!
Bir kaç kıtasını çıkarabildim.
Yarım yamalak.
Olmuyordu.
Kaybolmuştu.

Birkaç saat boyunca ağladım.
Annem daha fazla hasta olmamam için beni susturmaya çalışıyordu.
Bir şiir için bu kadar ağlamama şaşırmıştı.
Sonunda “Hazal! yeter artık. Kendine gel!” diye bağırdı bana.
Üçüncü ikazdan sonra toparlamaya çalıştım kendimi.
Islak gözlerle uyudum.
Bu sabah ise hala salaklığıma yanıyorum.

About hazellova

Hayallerin Peşinde Koşan Kız
This entry was posted in annem, Anı, gerizakalı hazal, yarım kalan şiir. Bookmark the permalink.

17 Responses to >Salak Hazal.

  1. plndrkn says:

    >Üzme kendini daha fazla.. Demek ki o şiir sadece o an'a ve sana özelmiş.. Sen biliyorsun ya ne kadar güzel ve özel olduğunu, kendini şanslı say.. En güzel şiiri sadece ben okudum de..

  2. Hazel says:

    >hayata pozitif bakabilen biri daha :)çok teşekkür ederim.haklısınız.ama keşke o şiiri ne tür duygularla yazdığımı, ona ithafen yazdığım kişi de bilebilseydi.Gözlerinin içine bakıp okuyacaktım.:'/

  3. yerdenuzak says:

    >Tekrar yazarsın, daha iyisini yazarsın, o zaman yazdığını O'nın gözlerine bakarak iki defa okursun ♥

  4. birgünlük says:

    >üzülme demek saçma olur belki ama, üzülsen de geri gelmeyecek bunu bilmelisin. keşke kapanmasaydı o bilgisayar keşke ama, o senin şiirin artık.

  5. Hazel says:

    >Stumm: çok teşekkür ederim.Yerdenuzak: umarım. Yapabilirim.asıl mesele daha iyisini yazıp yazamamak değil aslında, "o" şiirin bir daha gelemeyecek olması.Üzüyor insanı.:) ama teşekkür ederim.

  6. Kısaca Fd says:

    >çok sinir bozucu bişey bu.ama win 7 de bu gibi şeyler olmuyo diye biliyorum.kapanma durumunda kaydediyoı kendisi.yazık olmuş.çok kez geldi başıma.üzülme😦

  7. >Çok geçmiş olsun canım.. Şiir içinse üzülme derim. Çünkü, o şiir senin içinde bir yerlerde yaşıyor..

  8. Hazel says:

    >Kısaca FD: valla win 7 ama ben salak gibi office falan kullanmayıp not defterine yazmışım.O da kurtarmıyor.evet çok üzücü bir durum.teşekkürler :)balonlu şirin kız:teşekkürler çiçeğim.evet, sanırım kalbime kaydettim.Arada mısralar aklıma gelip canımı yakıyrlar, ama saniyesinde tekrar unutuyorum.

  9. >Şarkı güzelmiş. Şiir dinletisi için uygun olur. Seni anlıyorum Hazal. Emek verdiğin, değer verdiğin bir şiiri kaybetmek zor oluyor. Ama tekrar yazarsın be Hazal. Onun kadar güzel olmasa da yazarsın işte. Duyguların hala yerli yerinde.. Tek yapman gereken müziğe odaklanıp tekrar yazmak. Belki bu dediğim işe yarar.🙂

  10. Hazel says:

    >Aslında şarkı daha gzel, bu bulduğum kayıt çok iyi değilmiş :)evet, denedim aslında, belki aklıma gelir diye dinleyip duruyorum ama olmuyor:/yapabileceğim tek şey arkasından yasını tutmak.

  11. Mr.E says:

    >Titre ve kendine gel!! :DBazen bazı şeylerin olacağı vardır. O şiir senin içinmiş ve içini dökmen için yazılmış. Birine okuman için değilmiş o böyle düşün. Kendine yazmışsın o şiiri ve senden başka kimse de bilmeyecek, ne güzel kendi kendine böyle güzel bir şey yapmış olmaktan dolayı sevin bence, o gözlerinin içine bakıp okuyacağın kişiye daha ne şiirler yazacaksın, bir tanesi için üzülme bu kadar😉

  12. Hazel says:

    >siz böyle yorumlar yapınca iyice ağlayasım geliyor yahu.ama daha iyi hissediyorum.ne bileyim.neden bu kadar fazla ağlıyorum ben :(evet.belki de dediğin gibi düşünmeliyim.daha güzellerini yazmalıyım :)çok teşekkürler.

  13. haYaL@ says:

    >aynı hatayı bende yaptım,benim kaybettiğim saatlerce uğraştığım ödevimdi,neler hissettiğin biliyorum fena koyuyo adama…geçmiş olsun canım…

  14. Hazel says:

    >hayal@ahh ah.teşekkür ederim :(dertdaşım.

  15. >olmuş artık üzme canını.çook yazarsın daha.hıçkırma, ağlama.

  16. Hazel says:

    >bakalım öğrenebilcek miyim birgün ağlamamayı.bir keresinde ağlamamıştım, kendimi tutmuştum sonra da hasta olmuştum ehe.kurtuluşu yok.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s